“พี่ธันว่างไหมคะ” เสียงพริมาดังขึ้นที่หน้าประตูห้องนอนของธันวา
“พริมมีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า” ชายหนุ่มที่กำลังนั่งเลื่อนดูข่าวในโทรศัพท์มือถือถามขึ้น
ปี๊ด
“พริมจะขอให้พี่ธันช่วยคลายเครียดให้พริมหน่อยน่ะค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าขอความช่วยเหลืออย่างเขินอาย เพราะเมื่อพ้นจากคืนนั้นมาแล้ว เธอพบว่า อาการป่วยของเธอก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ แม้จะยังไม่หายขาด แต่ก็มีอาการถี่น้อยลง
“อ๋อ... ได้สิ” ธันวาลากเสียงอย่างพึงพอใจกับความพยายามของตัวเองตลอด 2 เดือนที่อดทนรอจนถึงวันที่เหยื่อตัวเล็กจะเดินเข้ามาหาเขาเอง โดยที่เขาไม่ต้องฝืนใจให้อีกฝ่ายตื่นกลัวและวิ่งหนีไป
“ขอบคุณค่ะ” พริมาเงยหน้ามาขอบคุณอย่างสุดซึ้ง
“แต่พี่กำลังรอคุยงานกับพี่พราวอยู่น่ะ พริมรอหน่อยนะ” ธันวาจึงเอื้อมมือไปจุดน้ำมันหอมระเหยสูตรพิเศษทันที
“ได้ค่ะ ไม่มีปัญหาค่ะ พี่ธัน” เด็กสาวปิดประตูห้อง เดินเข้ามาหา
“พริมถอดเสื้อเลยก็ได้นะ” ธันวาสั่งในขณะ
