ใต้อาณัติมังกรร้าย

คาร่า ฟ้าวรางค์กุล ฟรานซิโก อายุ 22 ปี เรียนคณะนิเทศศาสตร์ ปี 4 มหาลัยคิงเวลล์ ส่วนสูง 167 นน 47 สาวสวยแอบซน ใบหน้าหวานซ่อนเปรี้ยว นัยน์ตาซึ้งตราตรึงใจ ดีมาดีกลับ ถ้าปากไม่ดีมีสวน ชอบของหวานตอนเด็กเลยอวบอ้วนจนโดนเพื่อนแกล้ง อยากเอาคืนผู้ชายคนหนึ่งที่ขโมยหัวใจไปตั้งแต่ตอนเป็นเด็กโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังตกเป็นหมากในกระดานระหว่างขั้วอำนาจ ติณณ์ ตฤนกร ชวัลกร อายุ 27 ว่าที่ผู้นำตระกูลหวงหลง หรือชวัลกร ส่วนสูง 189 น้ำหนัก 62 ชายหนุ่มผู้มีใบหน้างดงามเหนือสามัญ นัยน์ตาคมที่ไม่สะท้อนความรู้สึกใดใดออกมา ริมฝีปากบางมุมปากยกขึ้นราวกับกำลังยิ้ม เมื่อแรกพบให้ความรู้สึกนุ่มนวลสุภาพและน่าไว้ใจ แต่งกับมาเฟีย ตายก็ต้องเป็นผีเมียมาเฟีย ไม่ว่าเธอจะตกลงอะไรกับแม่ของเขาไว้ก็จงเตรียมใจรับผลที่ตามมาให้ดี!! - - - - - - - - - - - - - - - - - สี่มังกร คำกล่าวขานถึงสี่ตระกูลจากแผ่นดินใหญ่ เมื่อนั้นที่แผ่นดินเกิดการจลาจล มีการผลัดเปลี่ยนอำนาจภายในต้องการกวาดล้างอำนาจมืดและผู้มีอิทธิพล ทำให้ทุกตระกูลต่างอกสั่นขวัญแขวน เมื่อสถานการณ์ระส่ำระส่ายจึงเกิดการอพยพครั้งใหญ่โดยการนำของสี่ตระกูลใหญ่อย่าง หวงหลง เฮยหลง ชิงหลง และฉินแท็ง ตระกูลที่มีความหมายว่ามังกร เมื่อออกมาตั้งรกรากพวกเขายังคงทำพันธะสัญญาร่วมกัน และมีการค้าร่วมกันเกิดเป็นสมาพันธ์ สี่มังกร ขึ้นมาเพื่อคงไว้ซึ่งอำนาจ อีกทางคือถ่วงสมดุลซึ่งกันและกัน โดยการนำของผู้นำในแต่ละรุ่น INTRO ภายในงานแต่งงานที่มีเฉพาะญาติและเพื่อนสนิท เพราะเจ้าบ่าวชอบความเรียบง่าย เป็นการจัดตามแบบฉบับสากล แล้วค่อยมีการยกน้ำชาให้ผู้ใหญ่ในบ้านอีกทีหนึ่ง เวลาดำเนินมาจนถึงช่วงใกล้พิธี แต่ยังไม่ปรากฏตัวเจ้าสาว ทำให้หลายคนเริ่มขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความวิตกกังวล ต่างกับชายหนุ่มในชุดสูทสีดำใบหน้าหล่อเหลานัยน์ตาคมเฉี่ยวกำลังจดจ้องมองไปที่เจ้าบ่าว และแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ จนผู้เป็นมารดาที่ยืนเคียงข้าง เงยหน้ามองด้วยความสงสัย “ซันรู้อะไรมาหรือเปล่าลูก” ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าแสนเย็นชาหลุบตาลงมองผู้เป็นมารดา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบเฉยจนผู้มีสถานะเป็นแม่บังเกิดเกล้า ละความสนใจไม่สาวความต่อกับลูกชายจอมเย็นชา “ผมจะไปรู้อะไร เรื่องงานแต่งงานก็ป้าภาดาจัดการไม่ใช่เหรอ หรือแม่คิดว่าผมสามารถยื่นมือไปแทรกแซงเรื่องของครอบครัวคนอื่นได้” ซันเอ่ยเสียงเรียบเฉยไม่ต่างจากใบหน้า ทำให้ธิชาผู้เป็นมารดาเอ่ยตัดบทสนทนาไปในทันที เพราะกลัวลูกจะโกรธ “เปล่าจ้ะ แม่แค่ถามดูเท่านั้นว่าแต่หนูจันทร์เจ้าไม่มาด้วยเหรอ” “ไม่ได้มาครับติดธุระ” เห็นผู้เป็นมารดาสอดส่ายสายตามองหาคนรักของเขาแล้วจึงรีบเอ่ยตอบคลายความสงสัย ที่จริงจันทร์เจ้ามีงานต้องทำแต่ก็อยากมาด้วย แต่เขารู้ดีว่ายังไงวันนี้มาก็เสียเวลาเปล่าเลยไม่ให้มา และดูจากสีหน้าเจ้าบ่าวแล้ว งานแต่งคงได้ล่มแน่นอน ภายในงานที่มีเสียงเพลงบรรเลงเริ่มถูกแทนที่ด้วยเสียงสนทนาของผู้คน เพราะจนแล้วจนรอดเจ้าสาวก็ไม่ออกมาสักที แต่ละคนต่างก็คิดกันไปว่าเกิดเหตุอะไรหรือเปล่า ก่อนจะเบนสายตาไปมองยังเจ้าบ่าวในชุดทักซิโด้สีดำ ใบหน้าหล่อเหลาราวประติมากรรมชั้นเลิศ เวลาแย้มยิ้มไม่ว่าใครก็ไม่อาจปฏิเสธในสิ่งที่เขาต้องการได้ ชายหนุ่มที่มีสถานะสูงส่งตั้งแต่ชาติกำเนิดและในอนาคตกำลังจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำของตระกูล หวงหลง แทนท่านเตโชผู้เป็นปู่ ส่วนเจ้าสาวได้ยินว่าเป็นหลานของคนสนิทแต่ยังไม่มีใครรู้ว่าเจ้าสาวเป็นใคร ทุกคนต่างก็คาดหวังว่าหญิงสาวที่ยืนตำแหน่งนี้นั้นจะเหมาะสมกับ ติณณ์ หัวข้อสนทนาในงานไม่พ้นเจ้าบ่าวผู้แสนหล่อเหลาที่ยืนอยู่หน้าพิธี ทุกอากัปกิริยาอยู่ในสายตาทุกคน ยิ่งเห็นใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาขมขื่นยิ่งทำให้ทุกคนร้อนใจ ต่างกับเจ้าตัวที่กำลังยกยิ้มอยู่ภายในเมื่อทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปตามที่ต้องการ คนอย่างเขาจะขึ้นสู่ตำแหน่งไม่จำเป็นต้องใช้ผู้หญิงมาเป็นสะพานข้ามไป ติณณ์ปรายตามองไปยังลูกน้องคนสนิทอย่าง หมิน เป็นเชิงถามว่าทุกอย่างเรียบร้อยไหม เมื่อลูกน้องพยักหน้าให้เขาจึงลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจ “เจ้าสาวมาแล้วค่ะ” เสียงดังกังวานของหญิงวัยกลางคน ดังขึ้นจากทางหน้าประตู ทำให้ทุกคนต่างหันไปมองยังที่มาของเสียง ภาพนั้นทำให้คนที่กำลังปั้นหน้าทุกข์ตรมถึงกับชะงัก แผนของเขากำลังจะลุล่วงไปได้ด้วยดีแล้วแท้ ๆ ถ้าผู้เป็นมารดาไม่จับจูงมือหญิงสาวคนหนึ่งในชุดสีขาวฟูฟ่อง เรือนผมสีสว่างถูกรวบขึ้นไปไว้ด้านหลังเหลือเพียงปรอยผมดัดลอนเล็ก ๆ ประดุจเจ้าหญิงเดินเข้ามาภายในงาน ผู้คนต่างตื่นตะลึงและถูกสะกดด้วยความงดงามตรงหน้า จนไม่สามารถถอนสายตากลับไปได้ ต่างกับมัจจุราชในชุดทักซิโด้สีดำที่ยืนอยู่หน้าพิธีสาบานตนด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่แววตาคมสีนิลลุ่มลึกราวห้วงมหาสมุทรกำลังเดือดพล่านไปด้วยความโกรธเกรี้ยว การปรากฏตัวของเธอ ทำให้แผนทุกอย่างของเขาพัง!! “ติณณ์มารับเจ้าสาวสิ” เสียงอ่อนโยนของผู้เป็นมารดาปลุกให้ติณณ์หลุดจากภวังค์ความคิด แม้จะหงุดหงิดมากแค่ไหน เขาก็ยังคงยิ้มและยื่นมือออกไปตรงหน้าเจ้าสาวเพื่อประคองเธอ พาเดินตรงมายังพิธีแต่งงานและสาบานตน เมื่อทั้งสองยืนเคียงข้างกันผู้คนภายในงาน ต่างก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเหมาะสมจริง ๆ ชายหนุ่มหล่อเหลาที่มีรอยยิ้มนุ่มนวล งดงาม มีบุคลิกน่าเข้าหา และน่าไว้ใจแต่กลับทรงอำนาจ กับเจ้าสาวผู้สง่างามนี่ถือเป็นงานวิวาห์ของว่าที่ผู้นำในรอบหลายทศวรรษ ที่ผู้คนอาจจะลืมไม่ลง เพราะในบรรดาว่าที่ผู้นำรุ่นใหม่ถือว่าติณณ์ได้แต่งงานก่อนตระกูลอื่น มาเฟียหนุ่มข่มใจที่กำลังร้อนรุ่ม พลางปรายตามองร่างบอบบางของเจ้าสาวที่ยืนเคียงข้างด้วยแววตาสำรวจตรวจตรา เพราะมัวแต่ตกใจเลยไม่ได้สนใจมองใบหน้าของเธอเลยสักนิด แต่เมื่อสังเกตดี ๆ ก็ลอบพยักหน้ากับตัวเอง ‘ถือว่าใช้ได้ ’ ก่อนจะหันหน้าเข้าหาเจ้าสาวและเอ่ยสาบานตามคำที่เคยท่องไว้ แต่เมื่อเงยหน้าสบตากับเจ้าของใบหน้าพริ้มเพราแบบเต็มตา ความคิดสายหนึ่งหนึ่งก็ผุดขึ้นมา เพราะรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหน มาก่อน จนกระทั่ง…. “คาร่าขอรับคุณติณณ์ เป็นสามีของดิฉัน และสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุข ยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของดิฉัน “ เสียงหวานหยดเอ่ยออกมา ก่อนจะเงยหน้าสบตากับเขา ทั้งคู่ต่างประสานสายตากัน ชั่วขณะนั้นราวกับมีภาพซ้อนทับเมื่อหลายปีขึ้นมา นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างทั้งงุนงงระคนสับสน เธอจึงยกยิ้มบางมาให้ด้วยสายตาราวกับได้รับชัยชนะ มันทำให้เขากัดฟันกรอด เพราะเหมือนตัวเองกำลังโดนผู้หญิงที่เคยสบประมาทว่าเป็น ‘ลูกเป็ดขี้เหร่’ จูงจมูก!!