“ทะเลมันทำให้รู้สึกเฟรชแบบนี้เองสินะ~ อ อ๊ะ!”
หมับ!
“ระวังหน่อย เรายังไม่แข็งแรงดีนะ” แพทริคคว้าแขนของพลอยใสไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะเซจนล้มลงไปกับหาดทราย แต่พลอยใสกลับหันมองเขาตาขวางแล้วสะบัดแขนออกอย่างแรง
“แล้วมันเป็นเพราะใครกันล่ะที่ทำให้พลอยเดินไม่ได้แบบนี้!”
หลังจากคืนที่ยาวนานคืนนั้นก็ผ่านมาเกือบห้าวันแล้วที่พลอยใสต้องใช้ชีวิตอยู่บนเตียงตลอดโดยมีพวกเขาทั้งสี่คนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นการป้อนข้าว หรืออุ้มไปอาบน้ำ เธอก็ต้องคอยพึ่งพาทั้งสี่คนตลอด
แต่ตอนนี้พลอยใสสามารถเดินเองได้แล้ว แค่ยังไม่สามารถจะวิ่งเล่นแบบตอนมาวันแรกได้ ส่วนเมื่อกี้ก็ยอมรับว่าเธอซ่าไปหน่อยถึงได้เกือบล้มลงไปแบบนั้น
“จะเล่นน้ำทะเลเวลานี้เนี่ยนะ” บาสที่เดินตามมามองทะเลสลับกับเมียตัวน้อยของเขาที่เพียงแค่มองตาก็รู้อยู่ว่าเธอคิดจะทำอะไร แค่พลอยใสจะยอมรับรึเปล่าก็เท่านั้น ก่อนจะตามมาด้วยกันต์กับเบสที่มาตามเธออย่า
