ตอนที่ 2 ทริปเที่ยวด้วยกัน

“อะไรนะ!? ทำไมพี่พีถึงไม่มาด้วยอะ” พลอยใสกอดอกมองเพื่อนพี่ชายทั้งสี่คน เมื่อคืนพีพีไปเที่ยวกับพวกเขาเลยไม่ได้กลับมาบ้าน แต่ว่าพี่ชายเธอก็ส่งมาบอกแล้วนะว่าวันนี้จะไปเที่ยวทะเลด้วยกันตามที่ได้นัดไว้ แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มีแต่รุ่นพี่ทั้งสี่คนล่ะเนี่ย “ไอ้พีมันบอกว่าให้พวกเรานำไปก่อน เดี๋ยวมันตามไปทีหลัง” “ถ้าคนพูดไม่ใช่พี่เบสพลอยก็จะเชื่ออยู่หรอก” “เอ้า ทำไมถึงได้มองพี่แบบนั้นล่ะครับ” “งั้นให้ไอ้กันต์กับไอ้แพทริคยืนยันมั้ยว่าเมื่อคืนไอ้พีบอกพวกเราแบบนั้นจริงๆ” บาสเสนอทำให้กันต์และแพทริคช่วยยืนยันกับพลอยใสเป็นเสียงเดียวกัน “ที่ไอ้เบสพูดเป็นเรื่องจริง เพราะไอ้พีมันก็บอกพวกเราเหมือนกัน” พลอยใสไม่อยากจะเชื่อแต่ว่าพอเป็นคำพูดที่มาจากปากของทั้งสองคนนั้นแล้วเธอก็คิดว่ามันมีโอกาสเป็นจริงได้มากกว่าเบสกับบาสซะอีก พอได้ยินแบบนั้นพลอยใสเลยพยักหน้าแล้วลากกระเป๋าไปเก็บที่รถ “เดี๋ยวพี่ช่วยนะ” กันต์เสนอตัวเข้ามาทำให้พลอยใสอมยิ้มแก้มปริ นอกจากจะเรียนเก่งแล้วยังเป็นสุภาพบุรุษอีกต่างหาก นี่แหละถึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาทั้งสี่คนที่หน้าตาดีเหมือนกัน แต่เธอถึงสนใจแพทริคกับกันต์มากเป็นพิเศษ “น้องจะรู้มั้ยว่าไอ้กันต์เนี่ยร้ายสุดในกลุ่มเราแล้ว” “ผ่านวันนี้ไปเดี๋ยวก็รู้เองแหละ” เบสกับบาสกระซิบกระซาบกันสองคน พอเห็นว่าพลอยใสดูจะไว้ใจไอ้คนที่เลวกว่าพวกเขามากเป็นพิเศษก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “แต่กูว่าดีนะ ไม่งั้นน้องก็คงไม่ยอมไปกับพวกเราง่ายๆ แบบนี้หรอก” แพทริคช่วยเสริม เพราะความจริงพวกเขาได้วางแผนเอาไว้หมดแล้วรวมถึงเรื่องของพีพีด้วย ไม่รู้ว่าป่านนี้พี่ชายของพลอยใสที่เมาหนักจะตื่นรึยัง หรืออาจจะต่อกับสาวๆ ที่พวกเขาหามาให้ทั้งวันก็ได้ เพราะงั้นคงไม่มีทางหรอกที่พีพีจะตามพวกเขาไปทะเลในวันนี้ทัน กว่าจะพีพีจะถึงพลอยใสก็คงเป็นเมียพวกเขาเรียบร้อยแล้ว วันนี้เบสกับบาสเป็นคนนั่งหน้ารวมถึงเป็นคนขับให้กับทุกคนได้ไปทริปด้วยกัน ส่วนพลอยใสนั่งหลังอยู่ระหว่างกันต์และแพทริคที่ทำให้เธออาจจะรู้สึกสบายใจกว่าก็ได้ ที่จริงเธอกับพวกเขาทั้งสี่คนค่อนข้างจะสนิทกันมากเพราะพลอยใสรู้จักกับพวกเขาก่อนที่เธอจะเข้ามหาลัยอีก ที่เห็นทะเลาะกันทุกครั้งก็เพื่อความบันเทิงที่ได้หยอกล้อกันในกลุ่มเท่านั้น ไม่งั้นเธอจะกล้ามากับผู้ชายทั้งสี่คนเพียงลำพังรึไง แต่พลอยใสคงไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองในคืนนี้ บาสเหลือบมองกระจกแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ตอนที่เห็นสายตาของทั้งสองคนด้านหลังที่จ้องน้องสาวเพื่อนตาเป็นมัน แต่ก็ไม่แปลกหรอกที่คนหิวแบบพวกเขาจะมองพลอยใสแบบนั้น ก็เด็กมันน่ารักจริงๆ นี่หว่า แถมวันนี้พลอยใสยังใส่กางเกงกาสั้นกับเสื้อยืดสีขาวตัวบางอีกต่างหาก แค่มองจากตรงนี้ก็เห็นเสื้อในสีดำที่เธอใส่ไว้แล้ว “ถ้าถึงแล้วปลุกพลอยด้วยนะ” พลอยใสเริ่มจะรู้สึกง่วงกับการเดินทางที่ผ่านมาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว เธอเอนหัวไปพิงไหล่แพทริคเอาไว้แล้วหลับไปอย่างง่ายดายจนไม่รู้ว่าตอนนี้มือของกันต์กำลังลูบไล้ไปที่ต้นขาอ่อนของเธออยู่ “ไอ้กันต์ใจเย็นๆ ค่อยกินพร้อมกันตอนคืนนี้ดิวะ” “ทีมึงยังโอบน้องได้เลยนะ คิดว่ากูไม่รู้รึไงว่ามือของมึงตั้งใจโดนตรงไหน” “ไอ้พวกข้างหลังเกรงใจคนข้างหน้าหน่อยดิวะ” เบสพูดออกมาด้วยความเหลืออด นอกจากพวกมันสองคนจะได้นั่งข้างพลอยใสแล้วยังมีโอกาสได้สัมผัสเธอตามต้องการอีก แม่ง โคตรไม่ยุติธรรม ไหนบอกว่าจะรอกินพร้อมกันไง “พวกกูก็แค่ลองๆ เช็คของแค่นั้นเอง ถ้ามึงอยากแดกเร็วๆ ก็รีบขับรถให้ถึงดิวะ” “เออ นี่กูก็เร่งเหยียบอยู่เนี่ย เพราะงั้นมึงห้ามทำอะไรน้องก่อนนะเว้ย” “แต่ผิวน้องโคตรนุ่มเลยว่ะ แถมตัวยังหอมอีกต่างหาก” กันต์เพิ่มความอิจฉาให้กับสองคนด้านหน้ามากกว่าเดิมโดยการโน้มไปจูบที่ลำคอของพลอยใส ซึ่งมือของเขาก็ยังคงบีบที่ต้นขาอ่อนของเธอเบาๆ ไปด้วย ไม่รู้ว่ากว่าจะถึงที่ทะเลพลอยใสจะโดนพวกมันจับกินก่อนรึเปล่า