EP.20 กลับบ้านพัก
เดย์กลับบ้านพักกับวิน ภายในรถทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก อาจเป็นเพราะเธอเพิ่งใช้พลังกายในการทำงานอย่างหนักจนเผลอหลับไปตลอดทาง ยิ่งร่วมไปกับเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ แล้วนั้นยิ่งทำให้หลับสบายขึ้นไปอีก
“เดย์ครับ...เดย์” เสียงนุ่มละมุนของคนข้าง ๆ เรียกอย่างแผ่วเบา เธอที่งีบหลับอยู่เมื่อได้ยินก็ค่อย ๆ ขยี้ตาขึ้นพยายามลืมตาแม้จะยังง่วงมากก็ตาม
“พี่ขับมาถึงแล้วเหรอคะ ฉันนอนไปแค่ไหนเนี่ย”
“ดูท่าจะเหนื่อยเอามาก ๆ รีบลงแล้วกลับไปนอนที่ห้องเถอะ”
“ค่ะ” ทั้งคู่ลงจากรถ ก่อนที่เดย์จะเดินไปหยิบกระเป๋าที่อยู่หลังรถของตน
“มาพี่ช่วยถือ”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดย์ถือไปเองได้”
“ให้พี่ช่วยถือเถอะ” สายตาของวินมองไปยังเดย์ด้วยรอยยิ้ม แน่นอนว่าเธอแพ้เขาอย่างจังก่อนที่จะเอ่ยยอมเขา
“ก็ได้ค่ะ ขอบคุณพี่มาก”
ในขณะที่ทั้งคู่เปิดประตูแล้วนั้น คนอื่น ๆ ก็กำลังนั่งอยู่กลางห้องโถงคุยกันเสียงดังลั่น แต่เมื่อ
