EP.42 แฟนกัน หวานดี
เดย์เดินตรงดิ่งกลับไปยังที่โต๊ะที่พวกพี่ ๆ นั่งอยู่ ระหว่างมีเสียงซุบซิบมากมายจนน่าอึดอัด เธอก็พยายามหลบเลี่ยงไม่มองผู้คนที่ตอนนี้ตาแทบจะจ้องเธอถลนออกจากเบ้ากันอยู่แล้ว ดีหน่อยที่คำซุบซิบนั้นไม่ใช่คำใส่ร้าย แต่เป็นความสงสัยและการคาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ ในเรื่องที่พวกเขาเห็นมากกว่า
เมื่อเดย์หย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้ ทั้งแป้งและปอนก็หันมาจ้องเธอไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ด้วความอยากรู้อยากเห็น ส่วนตั้มก็นั่งทานเงียบ ๆ ไม่ได้แสดงอาการสนใจอะไร
“นี่เรื่องราวมันเป็นมายังไงกันแน่ น้องเดย์ แบบนี้ต้องเล่า” แป้งพึมพำเบาๆ ข้างหูเธอ
“ไว้เดย์จะเล่าตอนอยู่ในห้องทำงานนะคะ ที่นี่คงไม่สะดวก เดย์หิวแล้วพี่แป้ง”
“ยัยแป้ง แกให้น้องเขาได้ทานก่อน” ปอนสะกิดแป้ง แม้เขาเองก็อยากรู้เช่นกัน
“พอเลย พวกแกรีบ ๆ กิน จะได้กลับขึ้นห้อง ไม่เห็นรึไงว่ามันน่าอึดอัดขนาดไหน” ตั้มเอ่ยดุทั้งสองคน
“ขอโทษค่ะพี่ตั้ม” เด
