EP.73 กันและกัน (The End)
เช้าวันใหม่
(แต่สายไก่โห่)
เดย์ที่ตอนนี้ขดตัวอยู่บนเตียงที่ยับยู่ยี่ จากศึกอันหนักหน่วงระหว่างเขากับเธอ เดย์ขยี้ตาเบา ๆ เพราะสะดุ้งตื่นจากแสงแดดที่ลอดผ่านบานกระจกตรงระเบียง
“กี่โมงแล้วเนี่ย” เธอเอื้อมมือทรามไปข้าง ๆ ก็ไม่พบร่างของวินทำให้เธอพยายามหยัดตัวขึ้นเพื่อมองดูอีกครั้ง
“อั่ก...โอ๊ย...” เพียงเธอพยายามลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกปวดร้าวทั้งตัวก็ถาโถมเข้ามา
“ทำไมมันปวดทั้งตัวขนาดนี้ ตอนไปวิ่งมาราธอน 10 กิโล หรือโถมทำงานติดต่อกันยังไม่ปวดเท่านี้เลยนะเนี่ย อั่ก...” ขยับนิด ความเจ็บปวดก็ปรี๊ดเข้ามาจนจี๊ดถึงสมอง แต่เพราะเธอปวดฉี่มากจนแทบอั้นไม่ไหว ดังนั้นจึงพยายามลุกแล้วเดินปรี่ตรงเข้าไปในห้องน้ำด่วนจี๋ แม้ท่าเดินของเธอจะดูแปลกไปหน่อยก็ตาม
“เฮ้อ.....เกือบอั้นไม่ไหวแล้วสิ อาบน้ำไปด้วยเลยดีกว่า สมองจะได้โล่งกว่านี้” เดย์เดินไปหยิบผ้าขนหนูก่อนที่จะกลับมาห้องน้ำอ
