บทที่ 58
“อยู่นี่เองหรือ... แม่คนใจแม่น้ำ...”
เสียงกระด้างประชดประชันอยู่ในที ดังขึ้นข้างๆ กาย ทำให้อรลออต้องรีบหันกลับไปมอง และก็ได้เห็นริคคาโดยืนหน้าตูมอยู่ใกล้ๆ
“เอ่อ...พี่รุขออาศัยแค่...สองสามวัน...”
ชายหนุ่มแค่นยิ้ม ก่อนจะทรุดนั่งลงข้างๆ ภรรยา ความไม่พอใจยังโหมกระหน่ำอยู่ในอก อยากจะบีบคอขาวๆ ของหล่อนนัก
“ผมให้แค่พรุ่งนี้เช้า... และห้ามขัดคำสั่งผมเด็ดขาด”
มือนุ่มวางลงบนต้นแขนกำยำด้วยจุดประสงค์ขอความเห็นใจ แต่ร่างกายของเขากับขานรับสัมผัสแสนธรรมดานั่นอย่างรุนแรง ผิดกับตอนที่อยู่กับรุจิรานัก ขนาดเจ้าหล่อนแก้ผ้าเดินบิดเข้ามาหา เขายังไม่มีอารมณ์แม้แต่นิดเดียว
เขาคงจะรักอรลออมากนั่นเอง ถึงได้มีความรู้สึก ความปรารถนาต่อภรรยาของตนเองรุนแรงถึงเพียงนี้
“อรขอ...”
“ไม่ได้! ความผิดของอรยังมีอีกเยอะนะ...” เขาขู่เสียงเครียด อรลออหน้าตื่น
“ความผิดหรือคะ... อรไม่ได้ทำ...”
“อย่าบอกนะว่าลืมเร
