บทที่ 61
ศักดิ์สิทธิ์วางร่างอรชรที่ถูกเขาปบยาสลบจนไม่ได้สติลงบนเตียง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งแสดงความเหน็ดเหนื่อยจนรุจิราต้องพูดออกมาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเร่งให้เขาเริ่มทำตามแผนสักที
“อย่าโอ้เอ้น่าคุณศักดิ์ จัดการมันสักทีเถอะ เดี๋ยวรุจะเป็นคนถ่ายคลิปเอง...”
“ขอพักหน่อยไม่ได้หรอรุ ผมเหนื่อยนะ ทั้งแบกทั้งอุ้ม ดีนะที่คนในโรงแรมมันไม่สงสัย ไม่อย่างนั้นคงเรื่องใหญ่...” ศักดิ์สิทธิ์บ่น ก่อนจะถามต่อด้วยความสงสัย
“เอ่อ... ก็ว่าจะถามตั้งแต่แรกแล้ว... ทำไมรุถึงให้ผมพามาที่นี่ล่ะ แทนที่จะเป็นม่านรูดข้างทาง... โรงแรมใหญ่ๆ แบบนี้เสี่ยงจะตายไป...”
รุจิราหน้างอง้ำ ก่อนจะกระแทกเสียงตอบ “นี่คุณจะให้รุเข้าม่านรูดอย่างนั้นเหรอคะ... ไม่มีทางหรอกค่ะ รุไม่ไปที่ต่ำๆ อย่างนั้นหรอก คุณก็รู้นี่คะศักดิ์ รุเกลียดม่านรูดจะตาย...”
ศักดิ์สิทธิ์พยักหน้าช้าๆ อย่างยอมรับความจริง ใช่สิ... รุจิราหัวสูงจะตายไป ทุกครั้งที่
