"โอ๊ย ฉันเจ็บนะ"
"รู้ไหมว่าการขัดคำสั่งฉันจะเจออะไร"
"ไม่รู้ค่ะ"
"ดี! งั้นก็รู้ซะ" มือหนายื่นไปกระชากคอเสื้อเธอจนกระดุมเม็ดแรกขาด
"โอ๊ยคุณน่านฟ้า" หญิงสาวรีบจับคอเสื้อไว้และดึงมือของเขาออก "ฉันต้องใส่ชุดนี้ทำงานทั้งวันนะ"
"เมื่อวานฉันสั่งให้ไปรอที่คอนโด แล้วเธอไปไหนกับไอ้ต้องตา"
"ผู้จัดการไปส่งฉันที่บ้าน"
"หึ! แค่ไปส่งที่บ้านใช่ไหม"
"แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะคะ"
"อย่าลืมว่าเธอยังเป็นของฉันอยู่"
"และคุณก็อย่าลืมว่าฉันก็เป็นคนเหมือนกันกับคุณ"
"ถ้าตราบใดที่ฉันยังไม่ปล่อยเธอไป อย่าได้คิดจะไปกับผู้ชายคนอื่นอีก" พูดจบริมฝีปากหนาก็ขยี้จูบ แต่เธอก็ไม่ได้ดิ้นรนต่อสู้หรอกเพราะรู้อยู่ว่ามันคงไม่มีประโยชน์อะไร
ร่างเล็กล้มลงไปบนโซฟาด้วยแรงผลักของอีกฝ่าย ก่อนที่กระโปรงของเธอจะถูกถลกขึ้นมาเหนือสะโพกจนเผยให้เห็นเนินอวบที่ยังซ่อนอยู่ในกางเกงชั้นใน
ไม่นานกางเกงชั้นในตัวนั้นก็ถูกเขาจับแหวกออกพร้อม
