บทที่ 32

1460 คำ

เมีย(เช่า)ท่านประธาน บทที่ 32 "แล้วตาน่านล่ะ" น่านฟ้าออกไปไม่นานณภัทรก็เดินมาหาลูกชายที่ห้องทำงาน "บอสออกไปแล้วค่ะ" ณภัทรมองดูนาฬิกาข้อมือราคาแพงก็เห็นว่ายังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ ถึงแม้จะเป็นผู้บริหารแต่ก็ต้องตรงต่อเวลาเหมือนพนักงานทุกคนนอกเสียจากว่าจะมีธุระด่วน "ได้ยินคุณเฌอเอมพูดว่า.." "ใครสั่งใครสอนให้เรียกมันว่าคุณ" "เอ่อ.." ลิเดียยังพูดไม่จบก็ถูกตะคอกกลับ "ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วใช่ไหมที่ทำให้เสียงานเสียการ" "ค่ะ" ทุกคนที่อยู่บนชั้นนี้เริ่มทำตัวลำบาก ขณะที่น่านฟ้ากำลังขับรถอยู่ก็มีสายเข้ามาพอเห็นว่าเป็นเบอร์โทรของพ่อเขาก็ทำเมิน ครั้งแรกไม่รับณภัทรก็โทรอีกรอบ [โรงพยาบาล] เขาออกมาก่อนที่จะถึงเวลาเลิกงานรถเลยไม่ค่อยติดมาก ถ้าออกมาช่วงเลิกงานรับประกันได้เลยว่ากว่าจะถึงโรงพยาบาลก็คงมืดเพราะบริษัทนับร้อยเลิกงานเวลาเดียวกันหมด "คุณรออยู่ข้างล่างนะคะเดี๋ยวฉันจะขึ้นไปดูป้าหน่อย" หญิง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม