ตอนที่ 39
บทลงโทษของปีศาจผมไวน์แดง
“อ่อยเก่งนักนะ” เควินตวาดลั่นจนก้องไปทั้งโกดัง แววตาของเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ “ขนาดกูอยู่ตรงนี้ยังกล้ามองมัน”
“ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ นายก็เห็นอยู่ว่าฉันนั่งนิ่งเป็นหินบนตักนายตลอด” ฉันโต้กลับด้วยความโกรธเหมือนกันที่ถูกกล่าวหาหน้าด้าน ๆ
“นิ่งเป็นหินงั้นเหรอ แต่มันถึงขั้นแนะนำชื่อให้มึงต่อหน้ากูเนี่ยนะ บอกนั่งนิ่งไม่ได้ทำอะไร” เขาเดินเข้ามาชี้หน้าฉันด้วยท่าทีหยามกัน “จำไว้นะ ตราบใดที่กูยังไม่เบื่อ และมึงยังเป็นผู้หญิงของกู อย่าคิดจะปีนเกลียวไปหาผู้ชายอื่นเด็ดขาด!”
เควินกำหมัดแน่นจนฉันเห็นเส้นเอ็นปูดขึ้นตามข้อแขน แล้วทำไมเขาต้องมาโกรธกะอีแค่ผู้หญิงบำเรอแบบฉันกันเล่า
“นายมันบ้าไปแล้วเควิน” ฉันตวาดออกมาด้วยความเหลืออด “เมื่อกี้นายเองไม่ใช่เหรอที่ป่าวประกาศบอกชายคนนั้นว่าฉันเป็นแค่ของเล่น เป็นแค่ของบำเรอที่อร่อย บอกสรรพคุณเสร็จสรรพขนาดนั้น พอเขาจะเล่นด้ว
