ตอนที่ 25
คืบคลาน
เควินไม่ได้อยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนกับตอนเช้า ตอนนี้เขาอยู่ในชุดสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมเม็ดแรกโชว์ลำคอที่ดูสะอาดสะอ้าด ยิ้มกริ่มเดินเข้ามาที่ร้าน ฉันมั่นใจว่าเขาต้องมายืนอยู่ตรงหน้าฉันแน่ ทว่า...ฉันคิดผิด เพราะเขาเดินผ่านฉันไปเลย แต่กลับไปยืนอยู่ตรงหน้าพ่อของฉันที่กำลังลวกเส้นบะหมี่อยู่
‘เชี่ยแล้ว! พ่อที่ไม่ชอบให้ใครรบกวนตอนทำบะหมี่มีหวังได้เอากระบวยฟาดหัวเขาแน่’
ฉันรีบหันหลังกลับไปกะว่าจะต้องยุติทุกอย่างก่อนจะเกิดเรื่องวุ่นวาย แต่แล้ว...ใบหน้าที่ปกติที่ถมึงทึงลวกบะหมี่อยู่ตลอด พอเขาได้เห็นเควิน พ่อของฉันก็ถึงกับทิ้งกระบวยตักน้ำซุปในมือลงแล้วเช็ดมือให้สะอาดก่อนจะเดินเข้ามาต้อนรับเควิน
“อ้าว คุณวิน วันนี้มาทานอีกแล้วเหรอครับ เชิญครับ ๆ โต๊ะว่างเหลือหนึ่งโต๊ะพอดีครับ”
ฉันยืนอ้าปากค้าง นี่เป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษที่พ่อจะทำแบบนี้ (ฉันเปรียบเปรยแหละว่า พ่อไม่เคยทำแบบน
