ตอนที่ 31
เดินทาง
(เช้าวันต่อมา)
ฉันตื่นมาด้วยความงัวเงีย จริง ๆ เมื่อวานพ่อไล่ฉันกลับมานอนตั้งแต่ตอนห้าทุ่มแล้ว แต่เชื่อไหม...พอมาที่ห้องฉันนอนไม่หลับ เอาแต่คิดไปต่าง ๆ นานา ว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันแน่ มันดูลึกลับซับซ้อนชนิดที่ว่า ถ้าความแตกขึ้นมามันจะทำให้ฉันอยู่ไม่สงบสุขซะอย่างนั้น
ฉันน่ะโหยหาวันหยุดก็จริง และก็อยากไปทะเลมาก อยากใส่สุดว่ายน้ำสุดเอ็กซ์ เดินไปมาริมหาดอย่างสบายใจ
‘มันเกือบจะเป็นทริปที่ดีแล้วแท้ ๆ ถ้าไม่ใช่ไปกับไอ้เวรนั่น!’
เวลาเก้าโมงเช้า รถดำคันหรูที่ไม่ใช่คันเมื่อวานมาจอดเทียบหน้าบ้าน ฉันลากกระเป๋าลงมาด้านล่าง ขณะที่พ่อนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ส่วนแม่ยืนทำอาหารในครัว
ฉันยังโกรธที่พ่อทำอะไรไม่บอก กะจะลากกระเป๋าเดินผ่านไปดื้อ ๆ ทว่า...พ่อกลับลดหนังสือพิมพ์ลง นัยน์ตาจ้องมาที่ฉันด้วยสายตาเป็นห่วงเล็กน้อย
“อิหนาด...อั๊วรู้ว่าลื้อกำลังโกรธและเคลือบแคลงใจ”
“ถ้าป๊ารู้แล้วฉั
