อรุณีมาลานั่งรอเด็กๆ เล่นในบ้านบอลที่อยู่ข้างฟู้ดคอร์ท จึงมีที่นั่งให้ผู้ปกครองรอบุตรหลานมากพอสมควร ศิวัชวางแก้วน้ำลงตรงหน้าเธอและนั่งลงตรงข้ามกัน
“น้ำครับ”
หญิงสาวเหลือบตามองนิดนึง “ขอบคุณค่ะ”
“ออ ถ้าผู้ชายคนนั้นเข้าออกบ้านได้ตลอด ออกับลูกจะปลอดภัยรึเปล่า” ชายหนุ่มถามในสิ่งที่เธอกำลังกังวล
“เขาเป็นเพื่อนคุณแทน คงไม่ทำอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ” เธอพูดในสิ่งที่ตรงข้ามใจ
“รึ.. ออคิดแบบนั้นเหรอ” เขาย้อนถาม “ขนาดวันนี้คนอยู่เยอะแยะเขายังจะทำร้ายต้นกล้า แล้วถ้าไม่มีใครอยู่บ้านล่ะ”
หญิงสาวนิ่งเงียบ ศิวัชจึงพูดต่อ
“ถ้าเขายังแคร์ว่าเป็นเพื่อนคุณแทน เขาจะทำแบบนั้นต่อหน้าคุณพิณเหรอ” เขาพูดจี้ใจดำ
“แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง จะให้ย้ายบ้านเหรอย้ายไปอยู่บ้านคุณเลยไหม” เธอประชด
“ก็ดีนะ บ้านพี่ก็เหมือนบ้านออ บ้านพี่ก็เป็นบ้านของลูกด้วยอยู่แล้ว” ศิวัชทำเหมือนไม่รู้ว่าหญิงสาวประชด
“คุณศิวัช บ้านนั้นคือบ
