อันตรายเกินไป

“ออไม่คิดจะบอกพี่เลยเหรอ” ศิวัชถามขณะที่เขาขับรถตรงกลับบ้าน “แค่ไปประชุมเนี่ยนะคะ” หญิงสาวย้อนถาม “ถ้าพี่ไม่ไปป่านนี้ออไม่ไปถึงผับไอ้หมอนั่นแล้วรึไง” ชายหนุ่มย้อนถาม หญิงสาวเงียบ “เรื่องนี้มันอันตรายเกินไป พี่จะจัดการต่อเองกับพี่ชายออ ออเข้าใจไหม” เขาพูดพร้อมกับที่จอดรถลงที่หน้าบ้านของเขาเอง หญิงสาวไม่รับปากเธอเม้มปาก “ลูกคงหลับแล้ว แต่ออจะไปดูลูกก่อนก็ได้” เขาเดินนำขึ้นบ้าน หญิงสาวดูนาฬิกาตอนนี้เที่ยงคืนกับอีกสิบห้านาที ชายหนุ่มเดินขึ้นชั้นสองภายในบ้านเปิดไฟทางดวงเล็กๆ ไว้พอมองเห็นทางเดินได้ ห้องแรกเป็นห้องของต้นกล้าเด็กชายหลับสนิท ศิวัชปิดประตูห้องอย่างเบามือไปที่ห้องต่อไปซึ่งเป็นห้องของต้นข้าว เมื่อเปิดเข้าไปเด็กหญิงก็หลับเช่นกัน หญิงสาวสบายใจเมื่อเห็นลูกหลับดี ศิวัชเดินไปเปิดประตูห้องข้างๆ ของต้นข้าวให้ “นี่ห้องของออ พี่ให้เด็กจัดให้แล้วมีของใช้ทุกอย่างของใหม่ทั้งหมดพี่เตรี