ศิวัชและอรุณีมาลาเดินทางด้วยสปีดโบ๊ทจากตัว อ.เมืองยังเกาะพยาม ใช้เวลา 45 นาทีก็ไปถึง เมื่อไปถึงเดินต่อไปอีก 200 เมตรก็ถึงบ้านพัก
“คุณแม่ แม่มาแล้ว” เด็กชายต้นกล้ากระโดดเข้ามาหามารดา เด็กชายล่วงหน้ามากับคุณปู่คุณย่าตั้งแต่บ่ายสอง
“น้องละลูก” เห็นหน้าต้นกล้าแล้ว เธอจะพาลูกกลับกรุงเทพฯ เลยตามที่ตั้งใจไว้ในตอนแรกก็ทำไม่ลง
“น้องอยู่กับคุณย่าคับ” ต้นกล้าบอกต่อ “คุณปู่จะพาไปโบสถ์กลางน้ำคับ”
“จ้ะลูก แม่ไปคุยกับคุณย่าแปบนึงนะ” เธอปล่อยต้นกล้าไปเล่นกับศิวัชแล้วตัวเองไปหาคุณศิตาในครัว
ศิวัชมองอรุณีมาลาที่คุยกับแม่ของเขาในครัวแล้วถอนหายใจ
“ไง ทำไมทำหน้าอย่างนั้นด็อก อุตส่าห์ให้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองคนยังทำหน้าบูด” นายหัวภาคย์ถามลูกชาย
ศิวัชมองหน้าพ่อ เขาตัดสินใจเล่าเหตุการณ์คร่าวๆ ให้ท่านฟัง โดยข้ามช่วงในห้องนอนไปเสีย
นายหัวภาคย์ส่ายหน้าเมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมด ศิวัชเป็นคนฉลาดแต่ขาดเฉลียวโดยเฉ
