“พี่เคยคิดว่าพี่ลืมออได้ แต่พอเรามาเจอกันพี่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่ พี่ไปตามหาออในปีแรกที่เราเลิกกัน ก็ไม่ได้เกี่ยวกับต้นกล้าต้นข้าวเลยเพราะฉะนั้นจะมีลูกหรือไม่ ก็ไม่ได้ทำให้พี่รักหรือไม่รักออ แต่การมีลูกทำให้พี่ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เหมือนตอนปีแรกที่เราไม่เจอกัน”
อรุณีมาลาไม่ได้ตอบ เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน มันนานจนเธอไม่รู้ว่าตัวเองยังต้องการเขากลับเข้ามาในชีวิตอีกหรือเปล่า
“ไม่ว่าออจะทำอะไร พี่ก็จะไม่ไปไหน ถ้าอออยากให้พี่เจ็บ พี่ก็จะเจ็บจนออพอใจ แต่อย่าขอให้พี่ออกไปจากชีวิตออกับลูกเลยนะ” ในนาทีนั้นศิวัชรู้ว่าไม่ว่าอะไรที่เขามี ก็ซื้อใจอรุณีมาลาไม่ได้ จนกว่าเธอจะยอมอภัยให้เขาจริงๆ
“คุณกำลังขอร้องผู้หญิงที่คุณเคยบอกเลิกให้อยู่กับคุณเหรอ” เธอย้อนถาม
“ออ ทุกคนทำผิดได้พี่เองก็เป็นคนนะ ประโยคเดียวที่พี่ผิดพลาด เราจะลืมมันไปไม่ได้เหรอ”
“ก็เพราะฉันลืมไม่ได้ไง คุณคิดว่าฉันไม่อยากลืมเหรอ” หญิงสาวพูดเสียงดั
