หลังจากที่เด่นนภาไปส่งเมฆาพ่อของเธอที่หน้าคอนโดแล้ว เธอก็กลับขึ้นมาในห้องอีกครั้ง แล้วเธอก็นั่งลงที่โซฟายาว เธอมองเขาที่ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำ เธออดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเขาไม่บอกเธอ เรื่องที่เขาไปหาเมฆาที่ออฟฟิศ
“ทำไมไม่พูดเรื่องที่พี่หมอไปเจอพ่อให้เด่นฟัง” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย เขาจึงลงมานั่งที่โซฟาข้างๆ เธอ เธอหันหน้าไปมองเขาที่มองเธอด้วยรอยยิ้ม มือหนาของเขาลูบหัวของเธอเบาๆ
“พ่อเด่นไม่ให้บอก” เขาเอ่ยบอกเธอ
“พี่ไม่คิดฉันจะปฏิเสธเหรอ” เธอเอ่ยถาม
“ผมรู้ว่าคุณรักผมเหมือนที่ผมรักคุณ”
“มั่นใจจังนะ”
“แน่ใจอยู่แล้ว”
“ห้ามอย่าปิดบังเด่นอีก”
“ต่อไปนี้พี่จะไม่ปิดบังเด่นอีก”
“สัญญา” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และขมวดคิ้วชนกัน
“พี่สัญญา ผมต้องไปเข้าเวรแล้ว ตอนทุ่มหนึ่งเจอกัน” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วจูบลงบนหน้าผากของเธอแผ่วเบา
“พี่หมออยากกินอะไร เด่นจะได้ทำเอาไว้” เธอเอ่ยถามเขาด้วย
