ตัดมาที่บ้านอัศวเหม
น้าเล็กเดินวนไปวนมา กำมือแน่นด้วยความรุ่มร้อนในอก น้ำเสียงพรึมพรำกับตัวเอง
“นังลูกเลี้ยง… แก่กล้าดียังไง ไปนอนค้างที่คอนโดหลานฉัน…”
ทันใดนั้น ดร.วรรณิภา กับภัควัฒน์เดินลงมาที่โต๊ะอาหารเช้า ท่าทางสงบเรียบง่ายตรงข้ามกับบรรยากาศร้อนรุ่มของน้าเล็ก
ภัควัฒน์ยกคิ้ว เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบ
“หนูเล็ก… เป็นอะไรไปหรือเปล่า ดูร้อนลนเชียว”
น้าเล็กรีบพูดขึ้นแทบไม่ทันหายใจ
“คุณพี่คะ! พลับเพาน่ะสิ… ไปค้างคืนกับตาภีมร์ที่คอนโดได้ยังไง ชายหนุ่ม กับหญิงสาวแย่จริงๆ!”
ภัควัฒน์ชะงัก หันไปสบตาภรรยา ดร.วรรณิภา เพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาตอบเสียงนิ่ง
“พลับเพาประสบอุบัติเหตุ… เลยให้ภีมร์ดูแล คอนโดอยู่ใกล้มหาลัย จะได้ไม่ต้องลำบากไปกลับ หายดีแล้วค่อยว่ากันอีกที”
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้า เต็มไปด้วยความเงียบกดดันทันที
หนูเล็กรีบตอบกลับทันที เสียงคมแต่แฝงความไม่พอใจ มือเล็กใต้โต๊ะยังคงกำแน่
