กลิ่นดินปืนและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงไฮเทคที่บัดนี้เงียบสงัดราวกับป่าช้า ทุกสายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มผู้มาใหม่ที่ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางกลุ่มควัน
ฟรานซิส โรเวลล์ ก้าวเดินเข้ามาใกล้โซนแสงสว่าง สภาพของเขาดูเหมือนมัจจุราชที่เพิ่งปีนขึ้นมาจากขุมนรก ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยรอยแผลสดและคราบเขม่าดินปืน เสื้อโค้ทหนังตัวยาวเปิดออก เผยให้เห็นช่วงเอวสอบที่มีผ้าพันแผลสีขาวพันไว้อย่างลวกๆ เลือดสีสดซึมออกมาจนชุ่มย้อมผ้าสีขาวให้กลายเป็นสีแดงฉาน ตัดกับผิวขาวจัดที่ซีดเซียวจากการเสียเลือด
ทว่า... แววตาของเขากลับไม่มีความเจ็บปวดแม้แต่น้อย มีเพียงความว่างเปล่าที่แฝงไปด้วยไอสังหารรุนแรงจนอากาศรอบข้างเย็นยะเยือก
เปาะ! เขาดีดนิ้วเรียกคนสนิทเบาๆ
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืดด้านหลังฟรานซิส ลูกน้องคนสนิทในชุดดำสนิทหิ้วถุงผ้าสีทึบที่มีของเหลวข้นคลั่กหยดลงพื้นเป็นทางยาว เขาเดินตรงเข้ามาแล้วเหวี่ยงถุง
