ณ ลานจอดรถ คณะแพทยศาสตร์
รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าอย่างนิ่มนวล ภายในรถ ฟีลิกซ์ที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับขยับตัวเล็กน้อยเพื่อเตรียมลง โดยมีพาขวัญนั่งซ้อนอยู่บนตักแกร่ง
พาขวัญเอี้ยวตัวไปมองฟีลิกซ์ด้วยความเป็นห่วง “หมอจะไปทำงานยังไงคะ? ให้คุณอันเดรวนไปส่งมั้ย?”
“ไม่!!”
อันเดรตอบสวนขึ้นมาแทบจะทันที ไม่ต้องเสียเวลาคิด สายตามองตรงไปข้างหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ “ไม่เป็นไร... เดี๋ยวฉันไปเอง”
หมอหนุ่มขยับตัวอุ้มพาขวัญให้ลงไปนั่งที่เบาะหนังแทนที่เขา ก่อนจะก้าวลงจากรถ จัดเสื้อกาวน์ให้เรียบร้อย แล้วโน้มตัวกลับเข้ามาหาพาขวัญ วางมือหนาลงบนศีรษะทุยสวยแล้วลูบเบาๆ อย่างเอ็นดู
“ตั้งใจเรียนล่ะ... รู้มั้ย?”
จุ๊บ!
เขาก้มลงประทับริมฝีปากบนหน้าผากมนของเธอหนักๆ หนึ่งที แล้วหันไปพูดกับสารถีหน้าดุ “ดูแลพาขวัญด้วยล่ะ... อันเดร”
อันเดรตวัดสายตาขวางๆ มองทันที “ไม่ต้องมาฝาก! ฉันดูแลของฉันดีอยู่แล้ว”
ฟีลิก
