ช่วงกลางดึก จากตั้งใจจะดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนกับดินเนอร์สละโสดที่เตรียมเอาไว้ ตอนนี้หมวยลี่หมดเรี่ยวแรงจนไม่สามารถลุกขึ้นไปไหนได้
เธอนั่งอยู่บนเตียง โดยมีค่ายนอนหนุนบนขา เขากำลังตั้งใจอ่านหนังสือ มือเล็กลูบเส้นผมของคนบนตักแผ่วเบาไปมาช้า ๆ คล้ายกำลังกล่อมให้เขานอน แววตาหวานทอดมองคนรัก
“ตื่นเต้นไหมคะ”
คนถูกถามละสายตาจากหนังสือช้อนขึ้นมองคนรักที่ก้มลงมารอฟังคำตอบ ก่อนค่ายจะจับมือนุ่มมาพรมจูบจนทั่ว โดยไม่ได้ตอบคำถาม
“เฮียรักหนู”
คำว่ารักจากค่าย มันเหมือนสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่ว่านานแค่ไหน หรือจะได้ยินอีกกี่ครั้ง หัวใจดวงน้อยก็ยังสั่นไหวและเต้นแรงตลอดเวลา
“แต่ลี่งอนเฮียนะ อุตส่าห์ตั้งใจทำอาหารรอ” เธอทำหน้าบึ้งใส่ก่อนที่คนบนตักจะยกมือขึ้นมาหยอกล้อด้วยการดึงแก้มนุ่มเบา ๆ
“ลงโทษไหมครับ ลงโทษเฮียแรง ๆ”
“ไม่ลงโทษด้วยวิธีนั้นหรอก จะให้นอนนอกห้อง”
“หนู เฮียเพิ่งกลับมา ถ้าคืนนี้ไม่ได้นอนก
