อาทิตย์ต่อมา ค่ายตื่นขึ้นในช่วงเช้า สิ่งแรกที่ทำเป็นประจำทุกวันตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาคือหยิบโทรศัพท์มาดู เพื่อตอบกลับข้อความของร่างเล็ก เวลาไม่ได้เป็นอุปสรรคสักเท่าไร เพราะทุกครั้งที่ว่างเขาจะส่งข้อความไปหาเธอ ตอนนี้ที่บริษัทไม่ยุ่งมากนัก แต่ช่วงสิ้นเดือน หลังจากปิดดีลใหญ่ได้ เขาคงจะยุ่งจนเวลาคุยกับเธอลดลง แชต: หมวยลี่ ค่าย: ตื่นแล้วครับ คิดถึงหนู ค่าย: -ส่งสติกเกอร์- ค่าย: ตอนนี้ฮ่องกงบ่ายสามแล้วใช่ไหม หนูน่าจะเรียนอยู่ Read คิ้วหนาขมวดเล็กน้อย เพราะร่างเล็กเคยส่งตารางเรียนมาให้ดู ค่ายจำได้แม่นว่าวันนี้เธอมีเรียนจนถึงช่วงค่ำ เวลานี้เธอน่าจะกำลังเรียนอยู่ แต่ข้อความกลับขึ้นอ่าน ค่าย: เด็กดีต้องตั้งใจเรียนนะครับ หมวยลี่: ลี่เป็นเด็กดีของเฮียแค่คนเดียว ค่ายยิ้มขณะมองหน้าจอมือถือ รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเอ็นดู ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดี ค่าย: ยั่วเก่งจังเลยนะเด็กคนนี้

