ร่างสูงยืนพิงกับระเบียง ทอดสายตาเหม่อมองออกไปจากมุมสูง ความคิดของเขากำลังหนักอึ้งไปด้วยความคิดถึง
ค่ายจำได้ดีว่า ร่างเล็กบอกเอาไว้เมื่อคืนว่าจะอ่านหนังสือจนดึก แล้วสอบช่วงสายของวันนี้ และนั่นทำให้เขาได้แต่มองโทรศัพท์อย่างอดทน
เหลือเวลาอีกเพียงแค่สามวัน แค่สามวันเท่านั้น ก็จะได้กอดเธอแล้ว แม้จะบอกตัวเองอย่างนั้น แต่ค่ายกำลังรู้สึกว่าสามวันนี้ทำไมมันยาวนานนัก เขากำลังถูกความคิดถึงกัดกินกลางอกจนทรมาน
หลังยืนตากลมได้พักหนึ่ง ค่ายกลับเข้ามาภายในห้อง เพราะอากาศเริ่มเย็น เขาเดินไปนั่งบนโซฟา จังหวะนั้น หน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างวาบขึ้น มือหนารีบคว้าไปหยิบ คิดว่าเป็นแจ้งเตือนจากร่างเล็ก แต่แล้วรอยยิ้มก็หายไปเมื่อเห็นชื่อน้องชายอยู่บนหน้าจอ
แชตกลุ่ม: หล่อฉิบหาย
คลื่น: เหงาสัส ไอ้ล่าก็ดูแลเมียที่กำลังท้อง
คลื่น: พี่ชายคนโตก็เร่งงานเอาเป็นเอาตาย เพราะอยากใช้เวลากับเมีย
คลื่น: แล้วกูล่ะ ทำไมกูถึงถู
