“เตยครับ หนูหายไปไหน เมื่อคืนเราเข้าใจกันแล้วไม่ใช่เหรอครับ”
คเชนทร์รีบพูดออกไปทันทีที่อีกคนรับสาย เพราะเมื่อคืนที่ตักตวงความสุขจากกันทั้งคืน คเชนทร์ก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ความที่ไม่ได้พักผ่อนเต็มที่มาหลายวันเลยทำให้หลับสนิทจนตื่นมาอีกทีก็ตอนบ่ายแล้ว ความสบายใจที่มีหายวับไปทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่ควรนอนอยู่ข้างๆนั้นหายไป แถมยังหายไปจากห้องด้วยอีกต่างหาก
‘เตยเมาค่ะ ไหนจะข่าวที่เตยเห็นเมื่อวานอีกล่ะคะ”
“แต่พี่อธิบายทุกอย่างกับหนูไปหมดแล้วนะครับเมื่อคืนนี้”
คเชนทร์แย้งแม้พอจะรู้ว่าเตยหอมน่าจะจำไม่ได้ แต่นาทีนี้อะไรที่เอามาช่วยให้ตัวเองไม่ให้ถูกโกรธได้ก็ขนเอามาจนหมดนั่นแหละ
‘เตยเมาขนาดนั้น พี่คิดว่าเตยจะรู้เรื่องเหรอคะ’
“ไม่เป็นไรครับ งั้นเย็นนี้หนูรอดูพี่แถลงข่าวทีเดียวก็ได้แล้วหลังจากนั้นเราต้องคุยกันอีกครั้งนะครับ”
คเชนทร์ถอนหายใจเมื่อคำตอบเป็นแบบที่คิด ก่อนจะบอกความตั้งใจที่คิดจะทำ
