บทที่ 17

1943 คำ

ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 17 ญาดาเอาโทรศัพท์คืนให้เขาไปแล้วก็กลับเข้ามาในห้อง พอเข้ามาก็เห็นว่าน้าของเขาหลับไปแล้ว อัศวินตามเธอเข้ามาพอเห็นว่าน้าหลับแล้วกำลังจะย่องออกไป "คุณน้าคะ" "จุ๊ๆ" ชายหนุ่มที่กำลังจะย่องออกจากห้องถึงกับหยุดเท้าแล้วหันมาบอกเธอห้ามพูด แล้วทั้งสองก็ทะเลาะกันทางสีหน้าและท่าทาง แต่ดูท่าแล้วเขาคงสู้เธอไม่ได้เพราะเธอขู่จะปลุกน้าอย่างเดียวเลย อัศวินเลยต้องพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับมาทิ้งตัวนอนลงโซฟาตัวยาว ส่วนญาดาเดินไปนั่งโซฟาอีกตัว ตอนที่นั่งลงหญิงสาวก็หันมองไปดูเขาและเขาก็มองมาที่เธอเช่นกัน ญาดาเลยยกนิ้วขึ้นมาสองนิ้วหันปลายนิ้วมาที่ดวงตาของตัวเองทั้งสองข้าง แล้วก็หมุนปลายนิ้วนั้นไปที่เขา เหมือนบอกอีกฝ่ายว่าเธอจะจับตาดูไม่ให้เขาออกจากห้องนี้ เธอรู้ว่าที่เขาอยากจะออกไปคงรีบไปหาน้องสาวของคุณภีม​ เพราะเธอจำผู้หญิงคนนี้ได้แต่เธอไม่รู้ว่าชื่ออะไร อย่าให้ถึงทีกูบ้างแล้วกัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม