ใต้อาณัติ_อิฐ บทที่ 82🔞
"ฉันขอนอนก่อนแล้วกัน ไม่มีแรงจะทะเลาะกับเธอแล้ว"
"ใครอยากทะเลาะกับคุณล่ะ แล้วทำไมไม่กลับไปนอนบ้านแม่ของคุณ"
"ไอ้เรื่องนี้ก็เหมือนกัน" จากที่กำลังจะนอนเลยต้องคุยเรื่องนี้ต่อ "บ้านก็มีทำไมไม่ไปอยู่มาขออาศัยบ้านคนอื่นทำไม"
"ฉันมีบ้านที่ไหนล่ะ"
"ก็บ้านฉันไง"
"นั่นมันบ้านคุณไม่ใช่บ้านฉันสักหน่อย"
"เดี๋ยวก็แต่งงานกันแล้วบ้านฉันก็เหมือนบ้านเธอนั่นแหละ"
"ใครจะแต่งงานกับคุณ"
"แล้วที่ผ่านมาเธอจะให้ฉันเอาฟรีๆ งั้นเหรอ"
"แค่นั้นถือว่าทำบุญแล้วกัน กลับบ้านคุณไปสิ" มะนาวกำลังจะถอดแหวนหมั้นคืนเขาอีกรอบทีแรกว่าจะคืนแม่แล้วล่ะแต่ไม่มีโอกาส และถ้าคืนกลัวท่านคิดมาก เลยต้องหาโอกาสดีๆ หน่อย แต่เขาพูดขึ้นมาวันนี้คืนเจ้าตัวเขานี่แหละ
"เรื่องนี้เราพูดกันแล้วไม่ใช่เหรอ"
"ใช่ค่ะเราพูดกันแล้ว ฉันรอให้คุณถอนหมั้นอยู่เนี่ย คุณก็ไม่ถอนสักที อย่าบอกนะว่าชอบฉันแล้ว"
"อืม นอนได้หรือย
