ใต้อาณัติ_อิฐ บทที่ 79
ไม่นานเจ้าของรถคันที่ภูเบศสงสัยว่าเป็นรถของใครก็เดินเข้ามา
"อ้าวคุณอิฐ"
"สวัสดีครับคุณภู"
"มาได้จังหวะพอดีเลยมาทานข้าวด้วยกันสิ"
ตอนที่เดินเข้ามาอิฐก็มองหน้ามะนาวส่วนมะนาวหยิบจานมาเพิ่มอีกหนึ่งที่แล้วก็ตักข้าวให้
"ทานด้วยกันสิ"
"มานั่งทานด้วยกันสิมะนาว" ภูเบศคิดว่าถ้าตัวเองไม่เรียกมะนาวก็คงไม่กล้ามานั่งเลยต้องเรียกอีกคน
"มะนาวกินแล้วค่ะ" มะนาวเลยก้าวถอยไปยืนอยู่ข้างแม่ เพราะเวลาพวกท่านทานข้าวเธอกับแม่ก็จะยืนรอรับใช้ตรงนี้ประจำ
อิฐถึงกับเคี้ยวข้าวไม่ลง แต่ก่อนความรู้สึกแบบนี้มันไม่เคยมีเพราะมองเห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างตัวเองกับมะนาวมาตลอดอยู่แล้ว ครั้งก่อนที่แม่กับป้ามาทานข้าวที่นี่มันเป็นภาพที่เขาอยากให้พวกท่านเห็นมาก แต่ทำไมครั้งนี้เขาถึงกลืนข้าวไม่ลงเลย
หลังจากอาหารมื้อนั้น อิฐก็นั่งคุยกับภูเบศพอเป็นพิธี เรื่องที่คุยกันก็มีแต่เรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกัน ส่ว
