สองอาทิตย์ผ่านไป
ราฟาเอลยังคงวุ่นวายกับการตามหาหญิงสาวเกือบเป็นอาทิตย์แล้ว ชายหนุ่มร่างกำยำสมบูรณ์แบบยืนอยู่ตรงระเบียงของห้องพักที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองกรุงและตึกหรูได้อย่างชัดเจน มาเฟียหนุ่มสวมเพียงกางเกงนอนขายาวสีดำผ้าเบาสบายกำลังยืนครุ่นคิดอย่างหนัก เนื่องจากว่าเป็นเวลาเกือบอาทิตย์แล้วที่เขาพยายามตามหาหญิงสาวแต่ก็ยังไร้วี่แววอยู่ดีเพราะที่นี่มันไม่ใช่ถิ่นของเขา นั่นมันจึงเป็นความยากที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจเอามากๆ
ซึ่งในระหว่างที่ราฟาเอลกำลังปล่อยให้ลมเย็นๆ ในช่วงเช้าตรู่ของวันพัดผ่านใบหน้าของเขาอยู่นั่นเอง ลูกาก็เปิดประตูห้องพักของเจ้านายเข้ามาในห้องพร้อมกับเดินตรงมาหยุดอยู่ด้านหลังของราฟาเอล
“ขออนุญาตครับนาย” ลูกาเอ่ยขึ้นมา
“เจอไหม” มาเฟียหนุ่มหันหลังกลับมาพลางเอ่ยถามลูกน้อง ทุกครั้งที่ลูกาเข้ามารายงานเขา เขาจะรู้สึกใจเต้นทุกครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ
“ยังเลยครับ” สิ้นเสียงตอบก
