บทที่ 18 ยามเช้า NC

1937 คำ

“เสร็จแล้ว” เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาในขณะที่เธอกำลังเก็บข้าวของเข้าในกล่องอุปกรณ์ทำแผลเหมือนเดิม เธอพยายามที่จะไม่มองแก่นกายใหญ่ของชายหนุ่มตลอดเวลาที่เธอทำแผลให้กับเขา หลังจากนั้นหญิงสาวก็พยายามที่จะเอื้อมมือไปหยิบกางเกงของตัวเองตรงปลายเตียงมาเพื่อที่จะสวมใส่ ทว่าราฟาเอลก็คว้าร่างของหญิงสาวมากอดแล้วดึงรั้งให้เธอนอนลงพร้อมกับเขาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว “ปล่อยฉันนะ! จะทำอะไรอีก!” เสียงหวานตะคอกใส่ชายหนุ่มเสียงดังพร้อมกับออกแรงดีดดิ้นเต็มที่ “อยู่เฉยๆ เถอะ ฉันจะนอน” ราฟาเอลบอกกล่าวหญิงสาวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเอวาก็ไม่ยอมหยุดการกระทำของเธอ หญิงสาวยังคงดิ้นเร้าๆ จนชายหนุ่มเริ่มรู้สึกรำคาญ “หยุดดิ้น! ไม่งั้นฉันจะไม่หยุดแค่นอนกอดนะ” “ฉันอึดอัด” เอวาตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “อยู่เฉยๆ ฉันจะนอน” พูดจบ ราฟาเอลปิดเปลือกตาลงทันที ถึงแม้ว่าท่อนล่างของเขาจะเปลือยเปล่า แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม