เสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของราฟาเอลบ่งบอกว่าชายหนุ่มได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว ดวงตากลมโตหลุบต่ำมองหน้าท้องแกร่งของราฟาเอลอย่างเหม่อลอย เอวาไม่ได้ลุกหนีชายหนุ่มในระหว่างที่เขานอนหลับและกกกอดเธออยู่ แต่เธอปล่อยให้ตัวเองได้นอนครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านไปในช่วงนี้ จนกระทั่งเวลาผ่านพ้นไป…
เอวาไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานสักแค่ไหน มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงของกัปตันดังขึ้นมาเพื่อเป็นสัญญาณบอกพวกเธอว่าเครื่องบินกำลังจะลงจอดที่สนามบินในอิตาลี เธอจึงหลุดออกจากภวังค์ความคิดทันที
ราฟาเอลค่อยๆ เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมาช้าๆ เพราะเสียงของกัปตันปลุกให้เขาตื่น นัยน์ตาสีฟ้าครามคมกริบปรับโฟกัสอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่วงแขนแกร่งที่สอดใต้ลำคอระหงอยู่จะค่อยๆ ดึงออกมา
“คาดเข็มขัด” ชายหนุ่มบอกกล่าวหญิงสาวพร้อมกับเอื้อมมือไปปรับเบาะขึ้นในท่านั่งเหมือนเดิม เอวาจับเข็มขัดนิรภัยมาคาดเอาไว้ทันทีที่เบาะปร
