บทที่ 29 ไม่ต้องการใคร

1704 คำ

เช้าวันต่อมา ราฟาเอลค่อยๆ เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมาอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้ก็คือร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่เขาจับทำบทรักจนเกือบถึงเช้า วงแขนแกร่งสอดอยู่ใต้ลำคอระหงของสปายสาวที่นอนหันหลังให้กับเขาอยู่ ชายหนุ่มชะโงกหน้าขึ้นไปมองใบหน้าหวานอย่างช้าๆ เมื่อเขาพบว่าเธอกำลังหลับสนิทอยู่ เขาจึงจับไหล่แบบบางให้หันหน้ามาหาเขาอย่างเบามือที่สุด ร่างอรชรเปลือยเปล่าที่ใบหน้าแดงก่ำหันมาหาราฟาเอล ชายหนุ่มกอดรัดร่างเล็กเอาไว้พลางใช้มือหนาข้างที่สอดใต้ลำคอระหงลูบไล้เรือนผมสวยอย่างแผ่วเบา ดวงตาคมกริบมองจ้องใบหน้าหวาน ไวกว่าความคิดของเขาก็คงเป็นมือแกร่งนี่แหละ มือหนาเอื้อมไปลูบไล้แก้มเนียนแดงระเรื่ออย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงไอร้อนของคนในอ้อมแขน เขาจึงเอื้อมมือไปอังตรงหน้าผากมนทันที ราฟาเอลพบว่าสปายสาวเหมือนจะมีไข้เล็กน้อย ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวอยู่ชั่วครู่พลางครุ่นคิดอยู่ภายในใจของเขา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม