เช้าวันต่อมา..
"พ่อลืมถามเราเลย แล้วเรื่องคดีความของจักรกฤษณ์ไปถึงไหนแล้ว" ณภัทรนั่งดื่มกาแฟรอลูกชายกับลูกสะใภ้ลงมา
"ก็ยังอยู่ในชั้นศาลครับ"
"มีอะไรให้พ่อช่วยก็บอกนะ"
"ตอนนี้ยังไม่มีครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ"
"อีกสองวันพ่อจะจัดประชุมผู้ถือหุ้น เราก็มีหุ้นของบริษัทอนันต์ไพศาลอย่าลืมมาร่วมล่ะ"
"ครับ" เรื่องนี้เขาคงเลี่ยงไม่ได้เพราะหุ้นพ่อได้แบ่งไว้ให้ลูกทั้งสองคนแล้ว
ตอนที่นั่งรถออกมาจากบ้านเขาเห็นว่าเธอเอาแต่นั่งเงียบเลยเอื้อมมือไปกุมมือของเธอ
"เป็นอะไร"
"ขอบคุณนะคะที่ไม่ทิ้งฉันไปไหน" เธอเห็นความพยายามของพ่อที่จะดึงเอาตัวเขากลับไปแล้วแต่เขายังจิตใจแข็งแกร่ง
"ผมไม่มีวันทิ้งคุณหรอก" เขารับปากกับพ่อเธอไว้ว่าจะไม่ทิ้ง ถึงแม้ไม่รับปากเขาก็จะดูแลเธอไปแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว
นิวเยียร์พยายามทำตัวให้น่ารักไม่เหมือนตอนแรกที่ทั้งสองรู้จักกัน เธอกลัวว่าถ้ายังทำตัวแบบเดิมอยู่เขาจะเบื่อเข้าสักวัน
[บร
