จากที่จะเตรียมเครื่องดื่มไปให้นาคราชด้วย ณิชาเลยต้องเตรียมเครื่องดื่มแค่แก้วเดียวเพื่อไปให้เจ้านาย เพราะยังไม่อยากทำให้รุ่นพี่เหม็นขี้หน้ามากไปกว่านี้
ก๊อกๆ "เครื่องดื่มค่ะ" ประตูห้องยังคงเปิดอยู่ณิชาแค่เคาะเบาๆ เพื่อให้คนที่อยู่ด้านในรับรู้ว่าเธอจะเอาเครื่องดื่มเข้าไปให้
"เข้ามาสิ"
หลังจากที่วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานของท่านรองประธานแล้วณิชาก็หมุนตัวกำลังจะออกไป
"คุยกันหน่อยได้ไหม"
"ได้ค่ะ"
"นั่งก่อนสิ"
"ไม่เป็นไรค่ะ"
"รู้จักกับนาคราชมาก่อนเหรอ" ในเมื่อทางนั้นเก็บงำทุกอย่างได้ดีก็คงต้องถามจากทางนี้แล้วล่ะ
"ท่านรองรู้ได้ยังไงคะ"
"ดูจากท่าทีเอา"
เราแสดงออกมาชัดขนาดนั้นเลยเหรอ ณิชาเอามือมาแตะแก้มตัวเองทำให้อีกฝ่ายล่วงรู้ถึงความคิดว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ แต่มันก็เป็นแค่ละครตบตาเท่านั้นแหละ
"ทำไมเหรอ มีอะไรที่บอกให้คนอื่นรู้ไม่ได้ ถ้าพูดไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ"
"ไม่ใช่ว่าพูดไม่ได้หรอก
