“เฮ้ย! ในที่สุดราชันย์ของพวกเรา ก็ยอมออกจากกรงทองได้สักทีเว้ย”
อัคนีเอ่ยแซวทันทีที่เห็นร่างสูงเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยงมงานสังสรรค์ส่วนตัวที่มีแต่เหล่ามาเฟียและนักธุรกิจระดับมหาเศรษฐี ที่อยู่ภายในโรงแรมหรูใจกลางเมือง
“มึงก็พูดเวอร์ไป กูออกมาทำงานทุกวัน กรงทองเหี้ยอะไรของมึงวะ”
ราชันย์สวนกลับ พลางหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้
“มาช้านะเว้ย งานเริ่มไปตั้งนานแล้ว”
คีรินพูดขึ้น ก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ
“ใครจ้างให้จัดงานเลี้ยงตอนเช้าวะ กูก็เพิ่งเคยเห็นนี่แหละ เดิมทีงานเลี้ยงแบบนี้มันต้องจัดตอนกลางคืนไม่ใช่หรอวะ”
ราชันย์บ่นอุบอิบเยาๆ
“ตั้งแต่มีเมียมา กูว่ามึงบ่นเก่งขึ้นนะเว้ย”
คราวนี้เป็นอัคนีที่พูดพร้อมรอยยิ้มกวนๆที่มุมปาก
ราชันย์เหลือบตามอง
“กูขี้เกียจเถียงว่ะ”
"ขี้เกียจเถียงแล้วเรื่องจริงวะ ได้ข่าวว่างานเสร็จก็มุ่งหน้าไปที่มหาลัยทุกวันไม่ใช่ไงวะ"
อัคนีแซวต่อ
"แล้วมันแปลกตรงไหนวะ มหาลัยน
