“แล้วแม่งลูกน้องของมึงคนไหนวะไอ้อัคนี”
คีรินหันไปถามเพื่อนที่กำลังก้มหน้าตักข้าวเข้าปาก ราวกับไม่ได้สนโลก และก็เหมือนไม่ได้สนใจด้วยว่าจะเป็นใคร
อัคนียักไหล่ ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง
“กูจะไปรู้ได้ไงวะว่าคนไหน ลูกน้องกูมีเป็นร้อยๆคน มึงอยากรู้มึงก็ไปถามมันเองดิ มันเป็นคนจัดน้องเขาไม่ใช่หรอ”
สายตาของเขาตวัดไปทางราชันย์ทันที ราวกับโยนเรื่องให้เต็มๆ
ราชันย์ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงต่ำห้วน
“กูก็ไม่รู้เหมือนกันเว้ย รู้แค่ว่าเธอแม่งหอบเงินแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที”
“หึ!”
อัคนีหลุดหัวเราะออกมา
“ก็แน่สิวะ เจอคนอย่างมึงเข้าไป ใครมันจะอยู่ต่อไหววะ”
อัคนีพูดพลางส่ายหน้าเบาๆ ราวกับรู้ชะตาเด็กคนนั้นอยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีกว่าใครว่ามาเฟียอย่างราชันย์ ไม่มีคำว่าเบามืออยู่ในพจนานุกรม ผู้หญิงคนไหนที่เจอต้องลองขอชีวิตแทบทุกราย
“แต่เธอยังซิงอยู่นะเว้ย”
ราชันย์เอ่ยออกมาพร้อมหันหน้ามองเพ
