Chapter : 18
แม้จะเสียวซ่านอย่างมากมายและจุกเสียดจนร่ำไห้ แต่เอมี่ก็ยังยกยิ้มออกมาอย่างแย้มบานพลางมองดูคุณลุงสุดที่รักของเธอ ที่กำลังประกบและกระแทกกระทั้นเธอจากด้านหลัง ด้วยการขยับสะโพกที่สั่นคลอนความใคร่หาของกันและกัน เสียงตับ ๆ กลับมาสั่นสะท้านจิตใจและร่างกายอีกครั้ง พร้อมเพรียงกันกับแรงส่งของแท่งเนื้อที่กำลังครืดคราดอยู่ภายในลำไส้
“แต่ว่านะ...เอมี่ ลุงก็ใส่ได้ไม่สุดขนาดนี้หรอกนะ ถ้าขาดเด็กร่าน ๆ อย่างหนู...” วีระกล่าวชื่นชมปนท้าทาย ขณะบีบจับรอบเอวของเธอที่เขากอบกุบได้แทบรอบอย่างแน่นขนัด สำหรับการกดดันเธอด้วยจังหวะที่อึกระทึกครึกโครม บังคับควบคุมร่างบาง ๆ นี้ของเธอให้เข้ามาหาและออกไปอย่างอุกอาจ
เอมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงขำขันที่ปะปนมากับเสียงคราง “หึหึ...หนูจะเป็นเด็กร่านของลุงเสมอเลยค่ะหากลุงให้หนูได้แบบนี้ตลอด...ทุกวี่...ทุกวัน...อร๊าง!!”
ทั้งคู่ทำกันไปอย่างดิบเถื่อนจนกระทั่งเก้าอี้
