ผ่านการเดินทางมาหลายชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงที่หมาย ฉันรีบเข้าไปเช็กอินที่โรงแรมใหญ่ที่อยู่ในเมืองหลวง จากนั้นก็เอาสัมภาระเข้าไปเก็บภายในห้องนอนที่จองเอาไว้เพียงแค่ห้องเดียว ตามคำสั่งของท่านประธาน
“โห ห้องสวยมาก จะกล้านอนไหมเนี่ย”
ทันทีที่เท้าเหยียบย่างเข้ามาในห้อง ฉันก็เริ่มหมุนตัวสำรวจไปทั่วบริเวณ รู้สึกตื่นเต้นกับทุกสิ่งอย่าง โดยเฉพาะเครื่องประดับลักษณะคล้ายของโบราณที่ประยุกต์เข้ากับเฟอร์นิเจอร์สมัยใหม่อย่างทันสมัย
“มาเหนื่อย ๆ อย่าเพิ่งนอน ไปอาบน้ำก่อน”
คนร่างใหญ่ที่เดินตามมารีบปราม เมื่อเห็นว่าฉันทิ้งก้นลงนั่งบนเตียง ตามประสาคนเจ้าระเบียบนั่นแหละ
“ขอโทษค่ะ ฉันลืมตัวน่ะ”
พูดพร้อมเด้งตัวขึ้นมาขอโทษขอโพยยกใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ติดใจเอาเรื่อง มาถึงห้องก็เดินไปชะโงกหน้าตรงกระจกบานใหญ่ ที่เผยให้เห็นเมืองที่แปลกตา และความสงบร่มเย็นอย่างเป็นสัดส่วน
“เราจะไปกันเลยไหมคะ”
“ไปไหน?”
คนหน้ากระ
