“เอ้าชนนน”
แก้วเหล้าถูกชูขึ้นเหนือหัวด้วยหญิงวัยอายุสามสิบต้น ๆ แม้ลักษณะภายนอกของเธอจะดูสุขุม แต่เมื่อใดก็ตามที่แอลกอฮอล์ไหลเข้าสู่ร่างกาย เธอก็แทบเปลี่ยนเป็นคนละคน
“คุณอลิสา หมดแก้วค่ะ!”
คำสั่งจากคุณเฑียร์ทำให้ฉันต้องยอมฝืนกลืนเหล้าลงคออีกครั้ง ทั้งที่ตอนนี้ดื่มเข้าไปเยอะจนเริ่มเวียนหัว
“คุณเฑียร์ครับ ผมเมามากแล้ว คงต้องขอตัวกลับก่อน”
“อะไรเนี่ยย นี่ยังไม่เช้าเลย ไหนบอกไม่เช้าไม่กลับ”
คนเสียงยานคางพูดอย่างเอาแต่ใจ พลันยกมือขึ้นกอดคอคุณเหมันต์แน่น ส่วนอีกข้างก็รั้งคอฉันเข้าไปกอดจนฉันตัวเซแทบล้มพับ
“แต่ตอนนี้จะตีสี่แล้วนะครับ พรุ่งนี้ผมมีงานเช้าด้วย”
คุณเหมันต์มีท่าทางเมาอยู่ไม่น้อย แต่ต้องเก็บทรงไม่ให้รั่วเหมือนดังที่คุณเฑียร์เป็นอยู่ตอนนี้
“ก็ได้ ๆ ขอบคุณมากนะคะสำหรับของขวัญวันเกิด”
เธอบอกเพียงเท่านี้ก็ผละออกไป จากนั้นก็เดินเข้าไปเต้นกับกลุ่มเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เมาหัวราน้ำไม่ต่า
