ฉันนั่งสิงอยู่ในห้องของคุณเหมันต์อยู่นาน เพราะรายละเอียดงานค่อนข้างเยอะ กว่าจะเสร็จก็ปาไปเกือบครึ่งชั่วโมง แต่ฉันนั้นเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบและอยู่ไม่สุขตั้งแต่ยี่สิบนาทีก่อนแล้ว
“รายละเอียดก็ตามนี้แหละ”
“เสร็จแล้วใช่ไหมคะ”
ฉันเอ่ยถามอย่างมีหวัง เพราะตอนนี้ร่างกายเริ่มต้านความอยากไม่ไหวแล้ว
“งั้นฉันกลับก่อนนะคะ”
เพียงแค่ลุกขึ้นฉันก็เวียนหัวขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยา หรือเป็นเพราะว่าเผลอกระดกเหล้าที่ชงมาไปตั้งหลายแก้ว ขนาดตั้งใจจะไม่ดื่ม แต่ไอ้ยาที่กินเข้าไปมันก็ออกฤทธิ์ทำให้คอแห้ง ตัวร้อนรุ่ม จนต้องกระดกถี่ ๆ รู้ตัวอีกทีก็เมายั้งตัวไม่อยู่แล้ว
“ไหวไหมเนี่ย”
คนร่างหนาขยับเข้ามาประคอง แต่ยิ่งอีกฝ่ายถูกเนื้อต้องตัว ความอยากมันก็ยิ่งทวีคูณ จนฉันสูญเสียความเป็นตัวเอง
“ไม่น่าไหวค่ะ”
“เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง”
เขาเก็บข้าวของเข้าที่ แล้วเดินนำฉันออกจากห้อง ทว่าฉันกลับเดินตามอย่างเชื่
