พอกลับมาถึงห้อง เธอก็เอาแต่นั่งมองดูบัตร ในมือ
ถึงขั้นให้เธอใช้จ่ายเดือนละแสน มันเยอะมากไปจริงๆ แล้วเธอจะต้องทำงานใช้หนี้เขาไปอีกนานแค่ไหน จนกว่าเขาจะเบื่อ แล้วตอนไหนเขาจะเบื่อกันละ
“เฮ้อ!!คิดไปก็กลุ้มใจเปล่าๆ ทำกับข้าวรอใบพลูดีกว่า อีกแค่ไม่ถึงเดือนฉันก็ต้องเวียนไปเรื่อยๆ
คงไม่ได้เจอเขาไปตลอดหรอก ”
พอคิดได้แบบนั้น เมล์ลินก็อาบน้ำแต่งตัวไปเดินตลาดใกล้ๆหอพัก มีผักผลไม้อาหารสดให้เลือกซื้อไปทำกับข้าวเยอะแยะ ละลานตาไปหมด
“ไม่ได้กินส้มตำหลายวันแล้ว ซื้อส้มตำไปกินกับไก่ทอดน้ำปลาดีกว่า ”
พอคิดไปคิดมาก็เปรี้ยวปาก เธอก็เลยจัดการซื้อมะละกอกับปีกไก่กลับห้อง
ผ่านไปพักใหญ่
แกร๊ก…
แอ้ด…
“ยัยเมล์ ทำอะไร ”
พอใบพลูกลับห้องมาก็ถามขึ้นอย่างดีใจ
“ ฉันก็ทำกับข้าวรอแกไง ส้มตำจี๊ดจ๊าดกับปีกไก่ทอดน้ำปลา”
“งื้อ… ฉันกำลังอยากกินอยู่พอดีเลย ประจำเดือนใกล้มาแล้วด้วยแหละ ”
“ ไปล้างมือแล้วมากินเลย เดี
