แกร๊ก…
ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลง เสียงล็อกดังเบาๆ ก็เหมือนเป็นสัญญาณให้ความเข้มแข็งที่ฝืนไว้พังทลายลงในพริบตา
เมล์ลินรีบเดินไปพิงอ่างล้างหน้า มือเล็กสั่นเทา ก่อนเงยหน้ามองเงาสะท้อนในกระจก ดวงตาที่แดงก่ำ น้ำตาเอ่อจนมองภาพตรงหน้าแทบไม่ชัด
“ฮึก…”
เสียงสะอื้นหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอรีบยกมือขึ้นปิดปาก กลัวว่าคนข้างนอกจะได้ยิน ทั้งที่ในอกมันแน่นจนแทบหายใจไม่ออก
คำว่าผมต้องไม่อยากผูกอยู่แล้วสิ ยังคงก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัว มันเจ็บเหมือนมีใครเอามีดมากรีดกลางใจ
“หนู…ไม่ได้อยากเรียกร้องอะไรเลยนี่…”
เสียงสั่นเครือหลุดออกมาเบาๆ เหมือนกำลังพูดกับตัวเอง
มือบางยกขึ้นกอดท้องกลมเอาไว้แน่น
ตอนนี้คงมีแค่ลูก ที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางใจของเธอไว้ได้ ทั้งที่เตรียมใจเอาไว้แล้วแท้ๆว่าต้องมีวันนี้ แต่จะทำไงได้
“หนูรักคุณไปแล้ว…”
ยิ่งพูด น้ำตายิ่งไหลไม่หยุด หยดใสๆร่วงลงบนหลังมือที่กุมท้องไว้
ภาพทุกอย่างย
