บทที่ 13
อัคคี : สั่งสอนคนผิด 3
สิบนาทีผ่านไปแพทตี้เริ่มมีอาการอยู่ไม่สุข เธอคงจะมีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนผมเมื่อวานนี้ แต่ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งกำมืออยู่ที่โต๊ะ
ประจวบเหมาะกับพวกไอ้พัด มันพยายามเดินไปป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆ โต๊ะเธอ อาการต้องการเพศตรงข้ามจึงทำให้แพทตี้มองเด็กเสิร์ฟที่ผับตาเป็นมัน
"ลูกพี่ครับดูท่าคุณแพทตี้จะไม่ไหวแล้วนะครับ"
ผมกระตุกยิ้มก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าลงมายังบริเวณชั้นหนึ่ง เมื่อคุณแพทตี้เห็นผมเดินลงมา เธอก็รีบวิ่งเต้นมาหาผมทันที
"คุณอัคคีคะ ฉันชื่อแพทตี้นะคะ ฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนคุณ!"
"เรื่องอะไรครับ?"
"ฉันขอไปคุยกับคุณสองต่อสองได้ไหมคะ ตรงนี้คนเยอะฉันไม่สะดวก"
"สองต่อสองที่ว่าต้องมิดชิดด้วยหรือเปล่าครับ ผมจะได้ให้ลูกน้องเตรียมสถานที่ไว้ให้"
"กะ ก็ดีค่ะ~"
นอกจากน้ำเสียงที่ดูผิดปกติแววตาของเธอ ยังดูกระสันซ่านต้องการผมเหลือเกิน
เมื่อผมเดินนำมา
