บทที่ 29
บุกคลินิกหมอธาม
วันนี้ฉันตื่นเช้าเพื่อเตรียมตัวไปเรียน โดยไม่ลืมเทอาหารเปียกพร้อมกับนมไว้ให้เจ้าไข่เน่า เดี๋ยวถึงเวลาเลิกเรียนฉันค่อยพามันไปหาหมอถ้าเกิดช่วงบ่ายอาจารย์ไม่อยู่ ฉันก็จะรีบกลับแล้วพามันไปเลย
มาถึงมหาวิทยาลัยสิ่งแรกที่ฉันเจอก็คือปุยฝ้าย เธอยังคงพยายามหน้าด้านเข้ามาหาฉันด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้ฉันมีเพื่อนใหม่ที่ดูซื่อๆ และจริงใจมากกว่า ฉันจึงไม่สนใจมารยาร้อยเล่มเกวียนของยัยนั่นอีกแล้ว
"นี่เมื่อวานฉันเห็นเธอยืนคุยกับผู้ชายที่หน้าร้านสัก อย่าบอกนะว่าแกขายตัวไปทั่ว?"
"สมองแกเนี่ยคิดได้แต่เรื่องแบบนี้นะ ไม่แปลกใจทำไมถึงทนอยู่กับอีพวกนั้นได้"
"อย่างน้อยก็ไม่มีใครตกต่ำแบบแกหรอก ฉันเนี่ยทนคบกับแกมาตั้งหลายปีถ้ารู้ว่าจุดจบของแกเป็นแบบนี้ฉันไม่ฝืนทนคบกับคนแบบแกหรอก"
"งั้นต้องขอโทษด้วยนะที่ทำให้แกมาเสียเวลากับฉัน แต่ว่าฉันจะทำอะไรจะไปที่ไหนจะคุยกับใครแกไม่ต้องมาสาร
