บทที่ 20
นาเดียร์ : เพื่อนที่เคยสนิท
มหาวิทยาลัยเอกชน
วันนี้ฉันเดินทางมาเรียนด้วยตัวเอง ไม่รู้ว่าพี่อัคคีภัยเป็นอะไรจู่ๆ ก็อนุญาตให้ฉันเอารถยนต์มาใช้ฟรีๆ ตอนแรกฉันก็ไม่อยากใช้แต่พอโดนสายตาจิกกัดฉันก็เลยจำใจต้องขับมา อีกอย่างเขาไม่สะดวกมาส่งฉันด้วยอ้างว่าจะนอนอย่างเดียว
มาถึงฉันก็เดินไปที่โต๊ะประจำแต่วันนี้ปุยฝ้าย กลับไม่อยู่ที่โต๊ะประจำของพวกเรา จนฉันได้ยินเสียงเธอหัวเราะอยู่กับกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่ง
"ปุยเพื่อนเธอมาแล้วนะ ดูสิวันนี้ขับรถหรูมาด้วย"
"อืม"
ฉันหันไปยิ้มให้เพื่อนแต่ทำไมวันนี้ปุยฝ้ายดูไม่จอยกับฉันเลย เธอยิ้มบางๆ ให้ฉันก่อนจะหันไปนั่งทานผลไม้กับเพื่อนอีกกลุ่ม หรือสิ่งที่ฉันกลัวมันจะเป็นเรื่องจริง
ถึงเวลาขึ้นเรียนปุยฝ้ายก็ไม่มานั่งกับฉัน ไม่มาคุยไม่สนใจจนฉันต้องส่งข้อความไปหาเธอ แต่ปรากฏว่าปุยฝ้ายไม่อ่านไม่ตอบทั้งๆ ที่เธอเล่นโทรศัพท์อยู่แท้ๆ
"ไงจ๊ะแม่ลูกเศรษฐีมีเงิน^^
