รุ่งอรุณวันถัดมา เบอนันเดสคะยั้นคะยอแกมบังคับให้เมียรักไปโรงพยาบาล กว่าโรฮันนาจะยอมไปก็ต้องเกลี้ยกล่อมกันอยู่เป็นนานสองนาน เล่นเอาคนตัวโตต้องงัดแม่จอมดื้อขึ้นจากเตียงนอน แล้วอุ้มไปอาบน้ำ แต่งตัวให้ ป้อนข้าวป้อนน้ำคนที่รู้สึกเพลียจัดและหน้าตาไม่สดใส แต่กินเข้าไปไม่กี่คำก็อาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ใบหน้าซีดเผือดจนผู้เป็นสามีถึงกับทำอะไรไม่ถูก
เห็นสภาพของโรฮันนาแล้ว เบอนันเดสจึงไม่ยอมใจอ่อนลงให้คนชอบบ่ายเบี่ยงเช่นที่แล้วมา สุดท้ายก็ต้องขู่เข็ญแกมบังคับอุ้มกันมาสวมรองเท้า ก่อนจะไปโรงพยาบาลประจำ ถึงเธอจะประท้วงยังไงเขาก็ไม่มีวันยอมล่ะงานนี้ เพราะสุขภาพของเธอสำคัญที่สุด หากเธอเป็นอะไรไปแล้วเขากับลูกชายจะอยู่ได้อย่างไร แค่คิดก็ใจจะขาดแล้ว
“อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิจ๊ะ ยิ้มหน่อยครับคนดี” ชายหนุ่มไล้แก้มใสด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะก้มลงหอมแก้มเธอฟอดใหญ่อย่างเอาใจ
“ไม่ไปไม่ได้เหรอคะ?” คนที่โดนสามีเดิน
