ณ ห้องทำงานใหญ่ ของบ้านมิโลสลาฟ
ปัง!…
เสียงฝ่ามือใหญ่ของเจ้าของห้องทุบลงบนโต๊ะทำงานดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ เล่นเอาทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นพากันสะดุ้งและหัวหดไปตามๆ กัน จะไม่ให้พวกเขาตื่นกลัวได้ยังไงไหว เวลานายของพวกเขาโกรธทีไร มันยิ่งกว่าขีปนาวุธลงซะอีก
ไม่รู้ช่วงนี้เบอนันเดสเป็นอะไร อารมณ์ของเขาแปรปรวนชอบกล เมื่อใครทำอะไรขัดหูขัดตาหรือไม่ได้ดั่งใจก็จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่ก็ฟาดงวงฟาดงาไม่เลือกหน้า จนลูกน้องทั้งหลายต่างพากันเข้าหน้าไม่ติด
“พวกแกนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ ฉันสั่งงานนะไม่ได้สั่งขี้มูก” ชายหนุ่มตวาดลั่นใส่หน้าลูกน้อง หงุดหงิดอารมณ์เสียที่เขาสั่งให้ทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจซักอย่าง
เสียงเอ็ดตะโลลั่นให้ลูกน้องในห้องทำงานดังเล็ดลอดออกมาข้างนอก ทำให้คนที่กำลังเดินขึ้นมาเรียกสามีไปทานของว่างในยามบ่ายแก่ๆ ของวัน ถึงกับชะงักเท้าไปชั่วอึดใจ แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจ แล้วส่ายหน้าน้อยๆ อย่างปลงๆ
