ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เพราะเราไม่ได้กลับบ้านเลย อยู่แค่คอนโด เขาไปส่งฉันไปเรียนทุกวัน เพราะไปทางเดียวกับที่ทำงาน ไม่เหมือนที่บ้านเขาต้องไปอีกเส้น
ฉันมีความสุขมาก ๆ ที่อยู่ที่นี่กับเขา ทุกเช้าเราตื่นพร้อมกัน ทานข้าวด้วยกัน หยอกล้อเล่น แกล้งกันจนหัวเราะลั่น
ทุกเย็น เราจะนั่งกินข้าวด้วยกัน เหมือนคู่รักธรรมดา ๆ แต่สำหรับฉันมันวิเศษมาก
และทุกคืน เขาจะกอดฉันแน่นเหมือนไม่อยากให้หายไปไหน ทำให้ฉันหลับฝันดีทุกคืน
"กัลคะ" ฉันเรียกชื่อเขาขณะที่เรานั่งกินข้าวเย็นด้วยกัน
"หืม" เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉัน
"รักหอมมั้ย >ณ ห้างสรรพสินค้า
พวกเราเดินช้อปปิ้งกัน เข้าร้านนั้นออกร้านนี้เป็นว่าเล่น ก็นะ ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินสักนิดนี่ แต่ก็ไม่ได้ซื้อของแพงมากมายอะไรหรอก ยังเกรงใจสองหนุ่มอยู่
"เธอ ๆ ดูคุณผู้หญิงคนนั้นสิ นั่นใบที่แพงที่สุดในร้านเลยนะ"
"หลักล้าน"
"วาสนาเนอะ พวกเรา
