80.แต่งงานกันนะ จบ

1971 คำ

เตยหอม พวกเรานอนที่วิลลาหลังหนึ่ง ที่มีทุกอย่างครบครันตามที่วิลลาควรจะมี ตอนนี้ข้างนอกมืดมาก ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย มีเพียงแสงไฟที่อยู่ไกล ๆ โน่น ไม่รู้ว่าที่นี่ไม่มีเงินจ่ายค่าไฟหรือเปล่า ถึงไม่เปิดไฟเหมือนรีสอร์ตหรู "ทำอะไร" เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลัง "ทำไมข้างนอกมืดจัง" ฉันถามทั้งที่ยังไม่ได้หันหน้าไปมอง "ไม่มีคนมาพักล่ะมั้ง" เขาตอบพลางสอดมือเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง "ใครให้กอด" ฉันเอียงหน้ามอง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ผลักเขาออกแต่อย่างใด "ไปอาบน้ำนอนได้แล้ว เดินทางมาเหนื่อย ๆ" เขาวางคางลงกับไหล่ฉัน พูดเสียงทุ้ม เหนื่อยอะไร นอนอะไร ฉันเพิ่งตื่นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วเองนะ รถก็ไม่ได้เป็นคนขับ นั่งมาเฉย ๆ ด้วย "นายเหนื่อย นายก็ไปนอนสิ" "ไม่เหนื่อยหรอก" เหมือนกระซิบบอกข้างหูฉัน ใบหน้าคมก็อยู่ใกล้แก้มฉันซะเหลือเกิน จุ๊บ ว่าแล้วไง โดนหอมจนได้ "กลับห้องนายไปได้แล้ว" ฉันแกะมือโตออก

เริ่มอ่านเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมได้ที่นี่

ดาวโหลดโดยการสแกนรหัส QR เพื่ออ่านเรื่องราวมากมายฟรี และหนังสือที่ได้รับการอัปเดตทุกวัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม